dünya üzerinde yer alan en sığ ve en derin konulardan biri bence..biriyle arkadaş olmanın kimyası ve iletişimsel yapısı çok incelenesi...ne güseldir öyle biriyle ilk anlaşmaya başladığınızı aa ben de onu seviyorum yaa o benim de en sevdiğim film cümlelerini yaşamak :)
Benim nedense çocukluğumdan beri çok fazla arkadaşım olmadı her zaman bir kaç tane en iyi arkadaşım vardı ama
onlar haricinde de popüler bi sosyal kelebek değildim...
Aileniz kocanız sevgiliniz her ne kadar iyi anlaşırsanız anlaşın başka yaşam formları hayatınızda her ne kadar onlarla herşeyi paylaşmaya çalışsanız da... En iyi arkadaşıyla aşk yaşayanlar bile bu aşkın içinde arkadaşlıklarının form değiştirdiği görebilirler.. neden ? çünkü arkadaşlıkla aşkın kimyası birbirinden farklı ve bunlar karıştığında üstün gelen aşkın kimyası oluyor ve aşk kazanıyor arkadaşlık başka bir yöne savruluyor ya da yön değiştirmek zorunda kalıyor....
sevgiliniz olmadan yaşayabilirsiniz evli olmadan yaşayabilirsiniz ailenize kötü bir şey olsa yine hayatta kalma iç güdülerinizle yaşayabilirsiniz ama hayatınızda tüm bu olup bitenleri paylaşacak bir arkadaşınız yoksa sanırım hayat da işte tam bu noktada çok çekilmez olur...düşünelim: sevgiliniz yok arkadaşınız da yok: felaket sıkılırsınız...sevgiliniz var arkadaşınız yok bir süre umrunuzda olmaz ama sonra yine çok sıkılmaya başlarsınız...ama sadece arkadaşınız varken evet sevgilim yok vs tarzında vızıltılarınız olabilir ama neticede arkadaşınızla konusur çapkınlığa çıkar eğlenceli vakit geçirebilir en azından aynı konudaki vızıltılarınızı paylaşıp destek olarak bir vızıltı sinerjisi yaratırsınız :)
Bence bu hayatın mükemmel olması gerekmiyor ama eğer olacak olsaydı bu hem ailemin hem kedilerimin hem sevgilimin hem de arkadaşlarımın hep yanımda olması olurdu ne kadar klişe ne kadar doğru..hayatın kendi kendini yaşamlar boyunca tekrar etmesine bayılıyorum :)
Bloğa uygun şarkı: Frente - Pretty Friend
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder